Twee belangrijke overwegingen liggen aan de basis van het project 'Epidemiologie van Zelfmoordpogingen in Vlaanderen'
• Het is van cruciaal belang het aantal zelfmoordpogingen te registreren daar uit onderzoek blijkt dit immers de meest consistente risicofactor voor suïcide te zijn, met de grootste voorspellende waarde.
• Om de aanpak van dit probleem op termijn te optimaliseren, is het noodzakelijk de verschillende sociodemografische gegevens en andere relevante kenmerken gerelateerd aan zelfmoordpogingen te registreren. Zo wordt immers een correct beeld gevormd van o.a. de grootste risicogroepen, de meest gebruikte methoden, en de meest voorkomende contextuele factoren, enz. Deze kennis kan leiden tot op maat' ontworpen preventie- en behandelingsstrategieën voor groepen met een verhoogd risico op suïcidaal gedrag.
Het epidemiologisch onderzoek naar suïcidepogingen in Vlaanderen, gefinancierd door het Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap, registreert aan de hand van een uniform formulier het aantal pogingen en de kenmerken van suïcidepogers in Vlaanderen (die onder medische aandacht komen). Deze registratie gebeurt op de dienst spoedgevallen van 4 Vlaamse ziekenhuizen (U.Z. te Gent, A.Z. Sint-Jan te Brugge, Virga Jesse te Hasselt en A.Z. Oost-Limburg te Genk). De registraties worden achteraf onderworpen aan een kwaliteitscontrole, waarbij het onderzoeksteam de spoeddiensten bezoekt om de opnameregisters te vergelijken met het aantal geregistreerde suïcidepogingen.
De volgende definitie wordt gehanteerd als inclusiecriterium:
Een zelfmoordpoging wordt gedefinieerd als een handeling, met een niet fatale afloop, waarbij een individu opzettelijk, weloverwogen een ongewoon gedrag stelt of initieert, dat zonder interventie van anderen zal leiden tot zelfverwonding(-vernietiging), of waarbij een individu opzettelijk een stof inneemt in een grotere dan de voorgeschreven of algemeen aanvaardbare therapeutische dosis, met de bedoeling via de actuele of verwachte fysieke gevolgen, verlangde verandering(en) te bewerkstelligen (Bille-Brahe et al., 1994).
In het jaarverslag wordt een onderscheid gemaakt tussen person- en event-based rates. Event-based rates zijn het aantal zelfmoordpogingen per 100.000 inwoners per jaar. Person-based rates geven het aantal personen weer op 100.000 dat in dat jaar één of meerdere zelfmoordpogingen ondernam. Bij de grafieken die u hier kan bekijken werden person-based rates gebruikt.
De meest recente gegevens -> Jaarverslag 2008