Effectiviteit van interventiestrategieën in de preventie en management van rouw bij nabestaanden na zelfdoding – met de steun van vzw Ga voor Geluk
In Vlaanderen overlijden jaarlijks ongeveer 1100 personen door zelfdoding (Ministerie vd Vlaamse Gemeenschap). Voorzichtige schattingen geven aan dat bij iedere zelfdoding 6 tot 10 personen achterblijven als nabestaanden waardoor kan geconcludeerd worden dat er jaarlijks 6600 tot 11000 nabestaanden na zelfdoding bijkomen in Vlaanderen.
Confrontatie met plots overlijden zorgt voor sterke emotionele reacties en kan zelfs aanleiding geven tot gezondheidsproblemen. Studies hebben het verband aangetoond tussen rouw na zelfdoding en het ontstaan van depressieve symptomen, angststoornissen en gezondheidsproblemen zoals een toename van schadelijk gezondheidsgedrag, een gestoorde of verzwakte immuniteitsfunctie, slaapproblemen en eetproblemen.
Dergelijke onderzoeksbevindingen geven aan dat de opvang van en hulpverlening aan nabestaanden een belangrijk aspect vormen in de preventie van zelfdoding, depressie en andere psychosociale complicaties.
Een overzicht van de literatuur leert ons dat er reeds vaak onderzoek is verricht naar het rouwproces en de mogelijke geassocieerde factoren, maar slechts weinig studies hebben interventietechnieken of behandelingsmethoden bij nabestaanden beschreven of vergeleken.
Huidig onderzoek heeft tot doel het effect na te gaan van een cognitief-gedragstherapeutische interventie bij nabestaanden na zelfdoding in Vlaanderen. Door middel van een gerandomiseerde controlestudie zal het effect worden nagegaan van deze interventiestrategie in de periode 6 tot 18 maanden na het overlijden.
Zelfmoordpreventie: Een effect-evaluatie van psycho-educationele preventieprogramma's
Primaire preventie is gericht op het voorkomen van omstandigheden waarin of als gevolg waarvan suïcidegedrag kan ontwikkelen. Primaire preventiestrategieën zullen vaak gericht zijn op de algemene bevolking of op bepaalde groepen binnen die bevolking. Wat suïcidepreventie bij jongeren betreft, wordt vaak de school hierbij betrokken. Psycho-educatieve programma's zijn de meest voorkomende en aanvaarde preventieprogramma's en zijn vooral bedoeld om het bewustzijn rond het probleem te verhogen, de herkenning en identificatie van studenten die een risico lopen te bevorderen en hulpzoekend gedrag te stimuleren. Daar er nog niet zoveel onderzoek is verricht naar de effectiviteit van deze programma's, richt deze studie zich tot een effectevaluatie van psycho-educatieve programma's bij leerlingen in het middelbaar onderwijs in Vlaanderen.
Een beschrijvend en evaluatief onderzoek van het zelfmoordpreventie-project in de Vlaamse CGG
Deze studie beschrijft en evalueert het zelfmoordpreventie-project dat sinds begin 1998 loopt in de Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg. De studie moet bijdragen tot de ontwikkeling van een bundel met suggesties en beleidsmatige adviezen met betrekking tot een effectieve en planmatige aanpak van de zelfmoordpreventie in Vlaanderen door de CGG en deze studie moet ook bijdragen tot de ontwikkeling van een beleidsplan voor de CGG inzake zelfmoordpreventie.
Systematische review van behandelingsstudies van zelfmoordpogers (Cochrane Research Group - Oxford University)
Wereldwijde review van alle studies over de behandeling van zelfmoordpogers, en hun doeltreffendheid in de preventie van herhaling van suïcidaal gedrag.
De ontwikkeling van een suïcide preventieprogramma voor hogescholen in Oost-Vlaanderen
In samenwerking met de raad van de provincie Oost-Vlaanderen is een programma ontwikkeld ter preventie van suïcide onder studenten aan de hogescholen. Als we letten op de sterke toename van suïcide onder (voornamelijk mannelijke) adolescenten, is een dergelijk programma dringend nodig. Het programma heeft als eerste doelstelling adolescenten die een hoger risico lopen op suïcidaal gedrag te identificeren bij hun leerkrachten. Een tweede doelstelling is de ontwikkeling van doorverwijsstrategieën voor deze adolescenten naar gespecialiseerde ambulante gezondheidsinstellingen. Een derde en laatste doelstelling is de voorziening van feedback vanuit deze instellingen voor de leerkrachten.